Ervaringen

vrouw in de keuken

 

kiezenAnton, 57 jaar “Na mijn hersenbloeding woonde ik een tijdje in een revalidatiecentrum. Ik kon pas naar huis als we een andere woning hadden. Maar er viel weinig te kiezen. Er zijn gewoon nauwelijks geschikte woningen.”

Kiezen met wie je woont lijkt vanzelfsprekend, maar voor veel mensen met een beperking is dit niet het geval. In een zorginstelling bepalen bewoners vrijwel nooit zelf met wie zij wonen. Ook is de plek zelden een vrije keuze. Vaak ‘kiezen’ zij noodgedwongen voor een woonplek omdat zij alleen daar de zorg kunnen krijgen die ze nodig hebben.

sleutel gebruikenMark, 27 jaar “Ik ben rolstoelgebonden en woon in een woonzorgcomplex. Toen ik hier 7 jaar geleden kwam wonen, bleek mijn woning toch niet goed bruikbaar. Ik heb de aanpassingen aan het aanrecht zelf maar geregeld en betaald.”

Woningen zijn voor mensen met een beperking vaak onvoldoende toegankelijk en niet goed bruikbaar. Bij de bouw van woningen wordt nog onvoldoende rekening gehouden met mensen met een beperking. Gangen zijn te smal, deuren draaien de verkeerde kant op, sanitair is te krap of te hoog.

hartje voelenSacha, 36 jaar “Ik ben een tijdlang opgenomen geweest, maar nu woon ik in een woongroep voor mensen met psychische problemen. Tijdens mijn opname voelde ik me vaak eenzaam. Hier niet. Hier voel ik me weer mens.”

Een plezierige woonomgeving is een veilige en sociale woonomgeving. Mensen met een beperking voelen zich vaker eenzaam dan mensen zonder beperking. Vooral in zorginstellingen komt eenzaamheid veel voor. Soms kunnen mensen vanwege hun beperking zelf moeilijker contact maken (bijvoorbeeld bij blindheid of een psychische aandoening).

Reageren is niet mogelijk